Kluczowe ustalenia

  • 13 kwietnia 2026 r. premier Donald Tusk i prezydent Republiki Korei Lee Jae-myung ogłosili w Seulu podniesienie rangi stosunków dwustronnych do poziomu kompleksowego (wszechstronnego) partnerstwa strategicznego — z poprzedniego poziomu „partnerstwa strategicznego" zawiązanego w 2013 r. (stosunki dyplomatyczne łączą oba kraje od 1989 r.).
  • Wizyta Tuska w Korei (12–13 kwietnia 2026) była pierwszą wizytą szefa polskiego rządu w tym kraju od 27 lat.
  • Obie strony podpisały wspólne oświadczenie zawierające 16 punktów — od dialogu politycznego, przez współpracę gospodarczą i obronną, po zagadnienia globalne (Ukraina, KRLD, NATO–Korea, G-20).
  • Sformalizowano plan działań na lata 2025–2028 jako mechanizm operacyjny dla nowego partnerstwa.
  • W tle: KHNP zakończyło działalność w Polsce w sierpniu 2025 r., rezygnując z udziału w projekcie elektrowni jądrowej w Koninie-Pątnowie z PGE i ZE PAK — czyli osiem miesięcy przed wizytą Tuska.

Kontekst i tło

Polska i Republika Korei nawiązały stosunki dyplomatyczne w 1989 r. — w roku, w którym Polska wychodziła z systemu PRL. W 2013 r. obie strony ustanowiły partnerstwo strategiczne, które przez kolejną dekadę dawało polityczną ramę dla coraz głębszej współpracy gospodarczej.

Punktem zwrotnym był 2022 rok. W lipcu 2022 r. wicepremier Mariusz Błaszczak zatwierdził w MON kontrakty zbrojeniowe z Koreą Południową obejmujące — jak podaje Ministerstwo Obrony Narodowej — „1000 czołgów K2, ponad 600 armatohaubic K9 oraz 3 eskadry samolotów FA-50". Do listy dołączyły później wyrzutnie K239 Chunmoo (spolonizowany wariant Homar-K — pierwotnie 212 egzemplarzy, finalnie 290). Te kontrakty, zawarte w cieniu rosyjskiej inwazji na Ukrainę, zmieniły relację dwustronną z dyplomatyczno-handlowej na strategiczną operacyjnie.

Wspólne oświadczenie z kwietnia 2026 r. wprost odwołuje się do „umowy ramowej zawartej w 2022 r." jako fundamentu dalszej współpracy zbrojeniowej.

Równolegle Korea stała się największym azjatyckim inwestorem w Polsce. Zgodnie ze wspólnym oświadczeniem z 13.04.2026 r., w Polsce działa ponad 700 koreańskich przedsiębiorstw.

Szczegółowa analiza

Co dokładnie zmienia upgrade do „comprehensive strategic partnership"

Z perspektywy formalnej Polska i Korea po 13 kwietnia 2026 r. funkcjonują w trzech mechanizmach instytucjonalnych zapisanych w 16-punktowym wspólnym oświadczeniu:

  1. Konsultacje polityczne, strategiczne i planowania politycznego między MSZ obu państw — regularne spotkania na różnych szczeblach.
  2. Wspólny Komitet ds. Współpracy w Dziedzinie Obrony i Przemysłu Obronnego — stała platforma sektorowa.
  3. Konsultacje gospodarcze na szczeblu wiceministrów — handel, inwestycje, technologia, cyfryzacja, magazyny energii, surowce krytyczne.

Wszystko spięte planem działań 2025–2028.

Filar zbrojeniowy — siła napędowa relacji

Premier Donald Tusk w Seulu wprost: „Siłą napędową polsko-koreańskich stosunków jest oczywiście współpraca przemysłów zbrojeniowych, którą chcemy kontynuować i wzmacniać w kierunku transferu technologii, polonizacji nabywanego uzbrojenia oraz przenoszenia części produkcji do naszego kraju".

Trzy priorytety polskiej strony są spójne ze stanowiskiem koreańskim. Prezydent Lee Jae-myung w komunikacie po szczycie podkreślił, że Korea „przyczynia się do rozwoju polskiego ekosystemu obronnego poprzez wzajemnie korzystną współpracę, w tym lokalną produkcję, transfer technologii i szkolenia kadr w Polsce".

To jest najistotniejsza zmiana operacyjna: dotychczasowe kontrakty z 2022 r. były głównie "off-the-shelf" — kupna gotowego sprzętu z dostawą. Zapisany kierunek na 2025–2028 to przeniesienie znaczącej części produkcji i technologii do Polski, z udziałem PGZ, Huty Stalowa Wola, WB Electronics i innych krajowych podmiotów.

Nowe obszary — gdzie powstaje przestrzeń wzrostu

Wspólne oświadczenie i wystąpienia obu liderów wymieniają konkretne sektory pogłębienia współpracy:

  • Cyfryzacja i sztuczna inteligencja (AI, robotyka)
  • Półprzewodniki
  • Eksploracja przestrzeni kosmicznej
  • Energetyka, infrastruktura, transport
  • Rolnictwo i dostęp polskiej żywności do rynku koreańskiego
  • Surowce krytyczne i odporność łańcuchów dostaw

Po stronie biznesowej 24 kwietnia 2026 r. odbyło się w Seulu Poland-Korea Business Forum 2026 — pierwszy operacyjny krok w realizacji nowego partnerstwa, z udziałem ponad 150 uczestników (25 firm polskich i 70 koreańskich), zorganizowane przez Polską Agencję Inwestycji i Handlu (PAIH).

Wymiar globalny — od Ukrainy do G-20

W oświadczeniu ze szczytu obie strony wyszły poza ramy bilateralne:

  • Ukraina (pkt 13): w piątym roku rosyjskiej inwazji Polska i Korea wezwały do „pełnego zawieszenia broni" i pokoju zgodnego z Kartą NZ.
  • KRLD–Rosja (pkt 12): wspólne wezwanie do natychmiastowego zaprzestania współpracy wojskowej między Pjongjangiem a Moskwą, kwalifikowanej jako naruszenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ.
  • NATO–Korea: oświadczenie odnotowuje nową formułę dialogu ministrów spraw zagranicznych partnerów Europy i Azji-Pacyfiku, zainicjowaną w 2025 r.
  • G-20: Korea wprost wsparła „długoterminową ambicję Polski do trwałego uczestnictwa w pracach forum G-20".

Kontrast — co poszło źle: jądrówka

Optymistyczny ton kwietniowej wizyty zderza się z realną decyzją sprzed ośmiu miesięcy. W sierpniu 2025 r. KHNP (Korea Hydro & Nuclear Power) ogłosiło zakończenie działalności w Polsce, rezygnując z udziału w projekcie elektrowni jądrowej w Koninie-Pątnowie, gdzie miało budować z PGE Polską Grupą Energetyczną i ZE PAK dwa reaktory.

Decyzja KHNP była związana ze styczniową 2025 r. ugodą z amerykańskim Westinghouse w wieloletnim sporze o własność intelektualną technologii reaktorów. Według doniesień Chosun Biz, ugoda przewidywała, że KHNP otrzyma drogę do wielkiego kontraktu w Czechach, ale Westinghouse zablokuje koreańską firmę na rynkach Ameryki Północnej, większości Europy, Wielkiej Brytanii i Ukrainy. Prezes KHNP Whang Joo-ho dodał czynnik krajowy: „Po objęciu władzy przez nowy polski rząd kraj zdecydował o porzuceniu projektów z udziałem przedsiębiorstw państwowych w sektorze energetyki jądrowej".

To istotne zastrzeżenie do narracji o "nowym otwarciu". Wspólne oświadczenie z kwietnia 2026 r. wymienia „energetykę" jako jeden z sektorów współpracy, ale element jądrowy w polsko-koreańskim portfolio został de facto zamknięty rok wcześniej.

Podsumowanie

Polska i Korea Południowa formalnie awansowały do kompleksowego partnerstwa strategicznego po 13 latach od poprzedniej deklaracji. Wizyta premiera Tuska w Seulu — pierwsza taka od 27 lat — usankcjonowała stan, który de facto powstał już w 2022 roku wraz z wielkimi kontraktami zbrojeniowymi. Najbliższe trzy lata, zgodnie z planem działań 2025–2028, mają przesunąć ciężar relacji z prostych zakupów uzbrojenia na transfer technologii, polonizację produkcji i nowe sektory: AI, półprzewodniki, kosmos, surowce krytyczne. Korea zachowuje pozycję największego azjatyckiego inwestora w Polsce z ponad 700 firmami. Równolegle obie stolice koordynują stanowisko wobec Ukrainy, KRLD i Rosji, a Seul wsparł polskie ambicje w G-20. Cieniem na deklaracjach kładzie się sierpień 2025 r., gdy KHNP zakończyła zaangażowanie w polski projekt jądrowy w Pątnowie — partnerstwo strategiczne nie obejmuje już dużej energetyki jądrowej.